سورم طلائی بومی رودخانه ی آمازون است. این ماهی بر خلاف سایر سیچلایدها موجودی صلح جو است. سورم طلائی دارای بدنی زرد رنگ و رنگ نارنجی بر روی باله ها است.

آکواریومی با حداقل حجم ۵۵ گالن برای نگهداری یک جفت از این ماهی مورد نیاز است. استفاده از شن نرم در کف آکواریوم و قرار دادن فضاهای محدودی برای پنهان شدن، محیطی طبیعی را برای این ماهی مهیا می سازد. گیاه در آکواریوم این ماهی خیلی دوامی ندارد. چرا که این ماهی علاقه ی زیادی به خوردن برگ گیاهان نشان می دهد و آن ها را از بین می برد. دمای ۲۲ تا ۲۹ درجه ی سانتی گراد و پی هاش ۶٫۰ تا ۷٫۵ برای این ماهی مناسب است.

تکثیر ماهی سورم کار چندان دشواری نیست. پس از این که ماهی نر جفت خود را پیدا کند هر دو ماهی به دنبال محلی صاف مانند یک تخته سنگ برای تخمریزی می گردند. ماهی ماده در هر مرتبه تخمریزی در حدود ۲۰۰ تا ۸۰۰ عدد تخم تولید می کند. لاروها پس از ۳ تا ۵ روز از تخم خارج می شوند و در این زمان توسط والدین به درون حفره ای درون سنگ های کف آکواریوم انتقال می یابند. لاروها پس از یک هفته قادر به شنا کردن و پذیرش غذاهای ریز مانند نوزاد میگوی آب شور هستند. والدین ممکن است در اولین تجربه ی تخمریزی خود لاروها را از بین ببرند. اما در مراحل بعدی با موفقیت از نوزادان مراقبت خواهند نمود.

سورم طلائی در کل از دسته سیچلایدهای صلح جو است و تنها در زمان جفتگیری و تولید مثل مقداری پرخاشگر می شود. نگهداری این ماهی با ماهی مختلف امکان پذیر است. اما توصیه می شود که از این ماهی در کنار سایر سیچلایدهای آمریکایی که از نظر اندازه یکسان هستند نگهداری شود.

سورم طلائی در طبیعت از انواع غذاهای گیاهی و پروتئینی تغذیه می کند. غذاهای گیاهی مانند کاهو، کدو سبز و خیار و غذاهای پروتئینی مانند میگوی آب شور، کرم خونی منجمد و کرم خاکی مورد قبول این ماهی هستند و می توان آن را با چنین غذاهای تغذیه نمود.

یکی از بیماری های معمول ماهی های آکواریومی متورم شدن و بیرون آمدن چشم از حدقه است.بیماری ممکن است توسط عوامل مختلف بیماری زا در ماهی ها به وجود آید.معمولا این بیماری جز علائم ثانوی بیماری های باکتریایی ایکتیوفونوس یا پزودوموناس می باشد.در برخی موارد به آسانی می توان تشکیل حباب هوا را داخل چشم که توسط باکتری های مولد گاز ایجاد می شود مشاهده نمود.هیچ گونه دارویی برای مداوای این گونه آلودگی شناخته نشده است.در مواقعی که بیماری توسط باکتری ایکتیوفونوس حاصل می شود باید ماهی آلوده را از آکواریوم خارج کرده و آن را معدوم نمود.باکتری های مولد گاز ممکن است باعث بیرون آمدن کامل عدسی چشم ماهی گردند.در برخی موارد ممکن است زخم حاصله در چشم ماهی کم کم التیام یافته و به حالت عادی بازگردد،ولی طبیعتا ماهی بینایی خود را از دست می دهد.

اندازه ی این ماهی که بومی اروپای شمالی و سواحل شرقی بالتیک و حوزه ی دریای سیاه و دریای خزر است تا ۸ سانتیمتر میرسد.در مرداب بندر انزلی و رودخانه های مربوط به آن و برخی دیگر از رودخانه های شمال کشور از این ماهی یافت میشود.از آن جا که ماهی آب گرم نیست میتوان آن را همراه با ماهی طلائی و در شرایط مورد نیاز آن ها نگهداری کرد.(شرایط ماهی حوض)این ماهی دارای نوعی همزیستی با برخی از انواع صدف آب شیرین است و هنگام تولید مثل تخم های خود را در داخل حفره ی برانشی آن ها میگذارند.نر و ماده ابتدا یک صدف زنده را برای تخم ریزی خود انتخاب کرده و سپس ماهی ماده که دارای لوله ی تناسلی بسیار بلندی است آن را داخل حفره ی برانشی صدف کرده و تعداد ۴۰ تا ۵۰ عدد تخم در آن جا میگذارد.تخم ها پس از قرار گرفتن در داخل حفره ی برانشی صدف با آبی که به طور دائم برای تنفس صدف جریان می یابد،تهویه میشود.پس از تخم ریزی ماهی ماده،ماهی نر که در مجاورت صدف ایستاده است اسپرم خود را تخلیه کرده و و اسپرماتوزوئید ها از طریق مکشی که توسط صدف انجام میشود به داخل حفره ی برانشی وارد شده و تخم ها را بارور میکنند.در حرارت ۱۸ تا ۲۱ درجه ی سانتی گراد لارو ها ۴ تا ۵ هفته پس از لقاح از پوسته ی تخم خارج شده و پس از خروج از حفره ی برانشی صدف شروع به شنا مینمایند.از آن جا که هرگونه تحریکی باعث بسته شدن صدف میشود،تخم ریزی ماهی باید با دقت هرچه بیشتر انجام شود تا دهانه ی صدف بسته نشود.
نگهداری و تکثیر این ماهی در آکواریوم آسان ولی فقط تهیه ی صدف آب شیرین برای تخم ریزی آن مشکل میباشد.

اگر کمی از ادرار خانمی که باردار بودن وی مورد آزمایش است در ظرف آبی که در آن یک جفت ماهی بی ترلینگ قرار دارد ریخته شود،اگر ماهی ها هیچ گونه عکس العملی نشان ندهند دلیل بر عدم حامله بودن وی است.در صورتی که ماهی نر به رنگ صورتی متمایل به قرمز رزی که در واقع رنگ مخصوص زمان تخم ریزی آن هاستدر آید و ماهی ماده لوله ی تناسلی۵ سانتی متری خود را دراز نماید،میتوان نتیجه گرفت که خانم مزبور حامله است.

زیستگاه کریدوراس پاندا، شاخه های فرعی رودخانه های آمریکای مرکزی و جنوبی می باشد.ماهی صلح جو است که در سطح پایینی آکواریوم و در کف آن شنا می کند.دارای رنگ طلائی همراه با خط های مشکی عمودی بر روی چشم و باله ی پشتی می باشد.

این ماهی نیاز به یک آکواریوم گیاهی دارد تا فضای کافی برای پنهان شدن داشته باشد که بتواند خود را از نور مخفی کند.همچنین سطح کف آکواریوم نیز باید دارای سنگ ریزه های نرم باشد تا هنگامی که ماهی برای تغذیه، کف آکواریوم را تفتیش می کند به دهان آن آسیب نرسد.کریدوراس پاندا زندگی گروهی را ترجیح می دهد.بنابراین یک گروه شش نفره یا بیشتر از آن می تواند بهترین گزینه برای نگهداری باشد.دمای مناسب برای نگهداری این ماهی در حدود ۲۲ تا ۲۶ درجه است.

اطلاعات کافی در مورد تولید مثل این ماهی در دسترس نیست.اما تو صیه می شود که برای جفتگیری از این ماهی گروهی از آن ها در کنار هم نگهداری شوند.

این ماهی موجودی همه چیزخوار است، اما باید رژیم غذایی آن متعادل باشد و انواع غذاهای خشک، کرم منجمد و حتی غذای زنده به آن داده شود.

این ماهی با ماهی های گوپی، مولی، پلاتی، دمشمشیری، دیسکس، آنجل، رازبورا، گورامی و انواع تترا سازگاری دارد و با مسالمت در کنار آن ها زندگی می کند.

کریدوراس جولی ماهی ای صلح جو است که در سطح پایینی آکواریوم شنا می کند.زیستگاه این ماهی انشعاب های رودخانه های بزرگ آمریکای جنوبی می باشد.دارای بدن نقره ای همراه با نقطه های مشکی از ابتدای سر تا انتهای دم می باشد.

این ماهی نیاز به یک آکواریوم گیاهی دارد تا فضای کافی برای پنهان شدن داشته باشد که بتواند خود را از نور مخفی کند.همچنین سطح کف آکواریوم نیز باید دارای سنگ ریزه های نرم باشد تا هنگامی که ماهی برای تغذیه، کف آکواریوم را تفتیش می کند به دهان آن آسیب نرسد.کریدوراس جولی زندگی گروهی را ترجیح می دهد.بنابراین یک گروه شش نفره یا بیشتر از آن می تواند بهترین گزینه برای نگهداری باشد.دمای مناسب برای نگهداری این ماهی در حدود ۲۲ تا ۲۶ درجه است.

برای تولید مثل این ماهی تعدادی از آن ها را درکنار هم نگهداری کنید و اجازه دهید که جفت مورد نظر، یکدیگر را پیدا کنند.پس از تخمریزی باید والدین از آکواریوم خارج شوند یا این که تخم ها به آکواریوم دیگری منتقل شوند.لارو ها پس از حدودا” ۵ روز از تخم خارج می شوند.در این زمان باید آن ها را با نوزاد میگوی آب شیرین تغذیه نمود.

این ماهی موجودی همه چیزخوار است، اما باید رژیم غذایی آن متعادل باشد و انواع غذاهای خشک، کرم منجمد و حتی غذای زنده به آن داده شود.

کریدوراس جولی با ماهی های گوپی، مولی، پلاتی، دمشمشیری، دیسکس، آنجل، رازبورا، گورامی و انواع تترا سازگاری دارد و با مسالمت در کنار آن ها زندگی می کند.

زیستگاه کریدوراس با وقار در انشعاب های رودخانه های بزرگ قسمت های مرکزی و جنوبی آمریکا است.در کف آکواریوم شنا می کند و ماهی ای صلح جو است.این ماهی دارای رنگ نقره ای تا طلائی است و دارای خط افقی مشکی ای از قسمت سر تا دم می باشد.

این ماهی نیاز به یک آکواریوم گیاهی دارد تا فضای کافی برای پنهان شدن داشته باشد که بتواند خود را از نور مخفی کند.همچنین سطح کف آکواریوم نیز باید دارای سنگ ریزه های نرم باشد تا هنگامی که ماهی برای تغذیه، کف آکواریوم را تفتیش می کند به سیبیلک های  آن آسیب نرسد.کریدوراس الیجانت زندگی گروهی را ترجیح می دهد.بنابراین یک گروه شش نفره یا بیشتر از آن می تواند بهترین گزینه برای نگهداری باشد.دمای مناسب برای نگهداری این ماهی در حدود ۲۲ تا ۲۶ درجه است.

برای جفتگیری، تعدادی از این ماهی را در کنار یکدیگر قرار دهید و اجازه دهید که جفت مورد نظر یکدیگر را پیدا کنند.تخم های گذاشته شده توسط ماهی ماده بارور می شوند و پس از حدودا” ۵ روز نوزادان از تخم خارج می شوند.در این هنگام باید نوزادان را با نوزاد میگوی آب شور تغذیه نمود.

این ماهی موجودی همه چیزخوار است، اما باید رژیم غذایی آن متعادل باشد و انواع غذاهای خشک، کرم منجمد و حتی غذای زنده به آن داده شود.

این ماهی با ماهی هایی همچون گوپی، مولی، پلاتی، دم شمشیری، انواع تترا، بارب، دانیو، دیسکس، آنجل، رازبورا و گورامی سازگاری دارد.

ماهی آراپایما گیگاس بومی رودخانه ی آمازون و رودخانه ی ارینکو در آمریکای جنوبی است. این ماهی بیشتر در آب های کم عمق و در سطح آب دیده می شود. اکسیژن حل شده در آب در این مناطق در سطح پایینی است. آراپایما دارای بدنی به رنگ مشکی و استخوانی است. این ماهی دهانی رو به بالا دارد که برای شکار کردن از سطح آب بسیار مناسب است. آراپایما سیستم تنفسی ویژه ای دارد که به او امکان تنفس از سطح آب و زندگی در آب های کم اکسیژن را می دهد. این ماهی غول پیکر تا ۲۴۰ سانتی متر رشد می کند و به وزن ۸٫۵ کیلوگرم می رسد. این ویژگی، این ماهی را به یکی از بزرگترین ماهی های آب شیرین تبدیل نموده است. اندازه ی بزرگ آراپایما نگهداری آن را در آکواریوم مشکل گردانده است و به همین دلیل نگهداری آن تنها در آکواریوم های بزرگ نظیز آکواریوم های پارک های حیات وحش امکان پذیر است.

آکواریوم این ماهی به چیدمانی با شن نرم در کف و فضاهای بسیاری برای شنای ماهی و دور زدن آسان آن نیاز دارد. آراپایما در شرایط مختلفی برای از آب بیرون پریدن تلاش می کند. این ماهی در صورت نامساعد بودن محیط زندگی اش و همچنین برای شکار غذا اقدام به این کار می کند. به همین دلیل وجود درپوشی محکم برای آکواریوم این ماهی الزامی است. با توجه به این که آراپایما اکسیژن مورد نیاز خود را از سطح آب تامین می کند باید شرایط آکواریوم به گونه ای باشد که ماهی توانایی دریافت اکسیژن از سطح آب را داشته باشد. دمای ۲۴ تا ۳۰ درجه ی سانتی گراد و پی هاش ۶٫۰ تا ۷٫۵ برای این ماهی مناسب است.

آراپایما گیگاس در زمان بارش های فصلی اقدام به تخمریزی و تولید مثل می نماید که معمولا” این اتفاق در  ماه های نوامبر و ژانویه می افتد. در این زمان دسترسی نوزادان به غذاهای سطح آب آسان تر بوده و امکان زنده ماندن آن ها بیشتر می شود. والدین در میان سنگ ها و شن های کف آب لانه ی خود را می سازند و تخم ها را در آن جا رها می کنند. لاروها پس از خروج از تخم به سطح آب آمده و از حشرات و ماهیان ریز تغذیه می کنند. با گذشت زمان و بزرگ تر شدن نوزادان، آن ها از انشعاب های آبی به سمت رودخانه ی اصلی شنا می کنند. لازم به ذکر است که در این مدت والدین همواره از نوزادان محافظت می کنند و نوزادان در درون دهان ماهی نر نگهداری و محافظت می شوند.

آراپایما گیگاس هر موجود قابل خوردنی را که اندازه ی دهانش باشد را به عنوان غذا در نظر می گیرد. آراپایما در طبیعت از ماهی ها و حتی حیوانات کوچک تغذیه می کند. این ماهی در سطح آب و در زیر درشاخه های درختان شنا کرده و حیوانات و پرندگان را شکار می کند. شیوه ی شکار این ماهی بسیار شبیه به ماهی آروانا است.

گورامی بوسنده با نام هایی همچون ماهی بوسنده، بوسنده ی صورتی یا بوسنده ی سبز نیز شناخته می شود.رنگ اصلی این ماهی در طبیعت سبز رنگ است و رنگ صورتی مختص ماهی های پرورش یافته در آکواریوم می باشد.این ماهی دارای لبی ضخیم است  که به صورت لبی غنچه شده است که نام ماهی نیز از این ویژگی گرفته شده است.به طور کلی این ماهی، ماهی آرامی است.اما ممکن است که ماهی های نر با فشردن لب ها به یکدیگر با هم درگیر شوند.در بیشتر اوقات ماهی ضعیف تر عقب نشینی می کند و این درگیری به مرگ منجر نمی شود.ماهی بوسنده مانند سایر گورامی ها به طور مستقیم از سطح آب تنفس می کند.به همین دلیل باید در آکواریوم این ماهی دسترسی به سطح آب آسان باشد.

این ماهی به آکواریومی با حجم ۱۱۴ لیتر یا بزرگتر همراه با تخته سنگ و گیاه نیاز دارد.بهتر است که از گیاهان مصنوعی استفاده شود.زیرا این ماهی برگ گیاهان طبیعی را می خورد و به آن ها صدمه وارد می کند.نیازی به تمیز کردن شیشه های آکواریوم این ماهی نیست.چرا که این ماهی خود خزه های بر روی شیشه را می خورد و شیشه را تمیز می کند.گورامی بوسنده ماهی صلح جویی است و با سایر ماهی های هم اندازه ی خود مدارا می کند.

هیچ تفاوت ظاهری ای میان ماهی نر و ماده وجود ندارد.تنها تفاوتی که می تواند متمایز کننده ی جنس این ماهی باشد این است که در ماهی های هم سن، ماهی ماده دارای اندازه ی بزرگتری نسبت به ماهی نر است.در زمان جفتگیری باید تکه ای کاهو بر روی سطح آب قرار گیرد تا ماهی ها تخم ها را در زیر آن قرار دهند.زمانی که نوزادان از تخم خارج شوند می توانند از باکتری ها و آنفوزوئر های تولید شده توسط کاهو تغذیه نمایند.

گورامی بوسنده جانوری همه چیزخوار است و بهتر است که در رژیم غذایی آن انواع غذاها از جمله جلبک دریایی، غذاهای منجمد، کرم خونی و میگوی آب شور قرار گیرد.

گورامی بوسنده با ماهی هایی همچون مولی، دم شمشیری، گوپی، پلاتی، انواع تتراها، دانیو، رازبورا، انواع بارب ها و انواع لوچ ها سازگاری دارد.

گورامی دارف شامل تنوع رنگ بسیاری است و دارای رنگ های آبی، قرمز و آبی براق می باشد.این ماهی دارای درخشندگی رنگین کمانی بر روی بدن است که این درخشندگی در جنس نر برجسته تر است. این ماهی جزء دسته ماهی های لابیرنت است.این بدین معنا است که این ماهی دارای دستگاه تنفس خاص و متفاوتی با سایر ماهی ها است.این ماهی ها دارای عضوی می باشند که به آن ها این امکان را می دهد تا مستقیما” از هوا تنفس کنند.این ویزگی به آن ها این اجازه را می دهد که در سطح آب شنا کنند.

آکواریومی با حداقل حجم ۵۷ لیتر با دمای ۲۲ تا ۲۸ درجه ی سانتی گراد برای این ماهی مناسب است.وجود گیاهان طبیعی در آکواریوم  نیز اهمیت زیادی دارد.استفاده از سنگ های تیره موجب می شود که درخشندگی ماهی پدیدار تر شود.فیلتراسیون مناسب و تعویض مقداری از آب آکواریوم در زمان های مشخص به جلوگیری از بیمار شدن ماهی کمک می کند.گورامی دارف ماهی ای صلح جو و خجالتی است.در صورت نگهداری آن ها به صورت جفت، دو ماهی با هم شنا می کنند.از نگهداری این ماهی با ماهی های بزرگتر و پرخاشگر خودداری نمایید.معمولا” صداهای بلند موجب ترساندن این ماهی می شود.بنابراین بهتر است که آکواریوم این ماهی در محلی آرام نگهداری شود.

تشخیص جنسیت در این ماهی از طریق باله ی مخرجی امکان پذیر است.باله ی مخرجی در ماهی نر نوک تیز است در صورتی که این باله در ماهی ماده گرد می باشد.دارف از دسته ماهی های تخم گذار است.در زمان جفتگیری، ماهی نر لانه های حبابی در زیر برگ های شناور در سطح آب درست می کند.ماهی ماده در سطح آب تخمریزی می کند و تخم ها در درون لانه های حبابی قرار می گیرند.قبل از انجام عملیات جفتگیری باید ارتفاع آب را کاهش داد و به کمتر از ۱۵ سانتی متر رساند.پس از تخمریزی لازم است که ماهی ماده از آکواریوم خارج شود.زیرا مورد حمله از طرف ماهی نر قرار می گیرد.پس از ۲ یا ۳ روز از انجام تخمریزی ماهی نر نیز باید از آکواریوم خارج شود.پس از خروج لارو ها از تخم آن ها را با آنفوزوئر تغذیه نمایید و هنگامی که بزرگتر شدند می توانید از نوزاد میگوی آب شیرین نیز استفاده کنید.

دارف ماهی ای همه چیز خوار است و می توان آن را با انواع غذاهای خشک و انواع غذاهای پروتئینی تغذیه نمود.

دارف با ماهی هایی از جمله مولی، دم شمشیری، گوپی، پلاتی، انواع تترا، دانیو، رازبورا و انواع بارب سازگاری دارد.

گورامی دم شانه ای با نام های دم شانه ای بهشتی، دم شانه ای سریلانکایی یا به طور ساده تر،دم شانه ای شناخته می شود.دارای رنگ ترکیبی زرد و نارنجی کمرنگ همراه با قرمزی نامحسوس بر روی فلس ها می باشد.دارای رنگ تیره بر روی دم وبر روی باله های پشتی می باشد. این ماهی جزء دسته ماهی های لابیرنت نیز می باشد.این بدین معنا است که این ماهی دارای دستگاه تنفس خاص و متفاوتی با سایر ماهی ها است.این ماهی ها دارای عضوی می باشند که به آن ها این امکان را می دهد تا مستقیما” از هوا تنفس کنند.این ویزگی به آن ها این اجازه را می دهد که در سطح آب شنا کنند.

آکواریومی با حجم ۱۱۰ لیتر همراه با گیاهان انبوه، دمای بین ۲۳ تا ۵/۲۷ درجه ی سانتی گراد و همراه با فضاهایی برای پنهان شدن ماهی بهترین محیط برای این ماهی می باشد.در زمان جفتگیری، این ماهی به آکواریوم بزرگتری نیاز دارد.زیرا در این دوره،ماهی پرخاشگر شده و به سایر ماهی ها آسیب می رساند.

تشخیص نر و ماده در این ماهی بسیار دشوار است.باله ی پشتی ماهی نر بلند تر و روشن تر می باشد.در زمان جفتگیری باید ارتفاع آب کاهش یابد و دمای آب افزایش یابد تا ماهی تحریک به تخمریزی شود.ماهی نر یک لانه ی حبابی در زیر برگ گیاهان درست می کند و تخم ها در آن قرار می گیرند.لاروها حدودا” ۶ روز پس از خروج از تخم می توانند به تنهایی شنا کنند و در این زمان باید فورا”  آن ها را با نوزاد میگوی آب شور تغذیه نمود.همچنین از غذاهای خشک ریز نیز باید در تغذیه ی آن ها استفاده شود.

گورامی دم شانه ای جانوری همه چیزخوار است و بهتر است که در رژیم غذایی آن انواع غذاها از جمله جلبک دریایی، غذاهای منجمد، کرم خونی و میگوی آب شور قرار گیرد.

گورامی دم شانه ای با ماهی های مولی، دم شمشیری، گوپی، پلاتی، انواع تترا، رازبورا و انواع لوچ ها سازگاری دارد.